Aleksander Ziemkowski

Aleksander Ziemkowski, ur. 27 X 1914 we Wschowie, zm. 5 VII 2000 w Poznaniu. Architekt, urbanista, projektant, fizyk budowli. Przed wojną - matura w Lesznie, Szkoła Podchorążych w Szczypiornie. W 1939 udział w obronie Modlina; ucieczka z niewoli niemieckiej; wstąpienie do ZWZ-AK w Obwodzie Tomaszów Mazowiecki (z-ca dowódcy I Batalionu), awansowany na porucznika przez Leopolda Okulickiego, na kapitana przez prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego (1990). Do 1947 działał w konspiracji antykomunistycznej (NIE, konspiracja poakowska), poszukiwany przez UB schronił się w Nowej Soli. Tu zatrudniony w PKP, następnie w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym; w latach 1951-1977 w Ośrodku Badawczym Poznańskiego Biura Projektów Budownictwa Przemysłowego w Poznaniu. Absolwent architektury (studia zaoczne) na Politechnice Wrocławskiej (1969), doktorat tamże (1975). Przed 1980 - wydał w form. kser. pod ps. Aleksander Józefowicz: Zbrodnia katyńska w dokumentach oraz Konspiracyjna reprodukcja fotograficzna Katynia (1978); współpracownik KOR; od 1956 zbierał materiały o Poznańskim Czerwcu 1956. W 1980 - współorganizator i współzałożyciel Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego NSZZ „S” w Poznaniu (11 IX 1980), członek MKZ (do czerwca 1981); sekretarz Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Poznańskiego Czerwca 1956 (od 6 XI 1980); autor: Próba chronologicznej rekonstrukcji wydarzeń oraz Ofiary i straty ludzkie. W: Poznański Czerwiec 1956 pod red. Jarosława Maciejewskiego i Zofii Trojanowiczowej (1981, 1990). W stanie wojennym - autor listów otwartych, m.in. do W. Jaruzelskiego oraz wykładów w kościołach; 1982-1988 członek Rady Społecznej Metropolity Poznańskiego; współtwórca Ruchu Społecznego Ku Cywilizacji Miłości (,,szkoły” postaw obywatelskich) pod auspicjami abpa Jerzego Stroby; 1986-1988 kierownik Studium Wyższej Społecznej Katechezy Pracujących. Opracował i wydał w 20 egz. kser: Materiały pomocnicze do analizy uczestnictwa w czerwcu ’56 w Poznaniu (1993); Poznański Czerwiec 1956. Relacje uczestników (1995, 2006 - wydanie krytyczne pod redakcją E. Dabertowej); Pomnik Poznańskiego Czerwca 1956, wybór dokumentów (1996). Odznaczony Krzyżem Walecznych (za Modlin); czterokrotnie Medalem Wojskowym (z Londynu); Srebrnym Krzyżem Zasługi za projektowanie. Nagroda Zarządu Regionu Wielkopolska NSZZ ,,S” za dorobek dokumentacyjny (1996).

Eugenia R. Dabertowa

A
A+
A++
Drukuj
PDF
Powiadom znajomego
Wstecz